Posted in Գրականություն, Uncategorized

Դինո Բուցատի փաթեթ․․․

26.02-02.03.2018թ․

Առնետները

Վերլուծություն՝

Այս պատմվածքը վախի մասին էր։ Վախը երբեմն ստիպում է մեզ վախենալ նրանից, բայց դա կարող է լուրջ ազդեցություն թողնել ապագային։ Պետք է միշտ պայքարել վախի դեմ, միշտ ապացուցել, որ դու նրանից չես վախենում։ Այնպես պետք է լինի, որ վախը վախենա քեզնից, ոչ թե հակառակը։ Վախը կարող է քեզ հեռացնել հասարակությունից և մարդկանց հետ շփվելի պակասությունից, դու սկսում ես գժվել և ունենալ հոգեկան  խանգարումներ։

Երգը պատերազմի

Վերլուծություն՝

Պատերազմը շատ անտանելի բան է։ Այս պատմվածքը պատերազմի մասին էր, տխուր երգի մասին, որ պատերազմի մասին էր։ Գենաերալները չէին հասկանում, թե ինչու են զինվորներն այդպիսի տխուր երգեր երգում, չէ, որ նրանք հաղթում էին ամեն պատերազմում։ Բայց գեներալները, քանի որ միայն հրամանններ էին տալիս և նրանք չէին կարող լինել զինվորի տեղը, այդ պատճառով նրանք չէին հասկանում, որ պատերզմը հաղթել ես, թե ոչ, մեկե դա տխուր բան է։ Նրանք չեն հասկանում, որ այդ պատերազմի ընթացքում, քանի ընկեր են զինվորները կորցնում, կամ որ այդքան էլ հեշտ չէ սսպանել այդքան մարդու։ Բայց․․․ Բյաց մեկե, ամեն ինչ էլ իր վերջն ունի, նրանք պատերազմեցին հողեր գրավեցին և ժամանակն էլ եկավ, որ նրանց գրավեն․․․

Ճագարներ լուսնի տակ

Վերլուծություն՝

Իմ կարծիքով այս պատմվաքը նրա մասին էր, որ ոչ մեկս էլ չգիտենք, թե ինչ կարող էլ լինել հաջորդ վայրկյան, րոպե, ժամ․․․ Մենք միշտ այդ մըտքից կարող ենք ապրել վախով, որ հանկարծ մի վատ դեպք չպատահի։ Բայց կան նաև մարդիկ, ովքեր դրան ուշադրություն չեն դարձնում, նրանք ապրում են ներկաով և ատրաստ լինում ամեն մի փորձության․․․

Կորսված օրերը

Վերլուծություն՝

Այս պատմվածքը ժամանակի մասին էր։ Մարդու համար ամենաթանկը դա ժամանակն է, քանի որ ամեն ինչ կյանքում կարող է կանգնլ, բայց ժամանակը՝ ոչ։ Այն շարժվում է գնում է առաջ, այդ պատճառով պետք է ճիշտ օգտագործել, քանի որ այն հետ բերել էլ չի ստացվի։ Այդ օրերը չեն կարող հետ գալ։ Պետք է միշտ ապրել յուրաքանչյուր օր այնպես, որ հետհայացք քցելուց հետո չափսոսաք այդ ժամերի մասին։

Մարդը, որ ուզեց ապաքինվել

Վերլուծություն՝

Երբեմն, երբ ունենում ենք նպատակ, չենք մտածում դրա հետևանքներրի մասին։ Այս պատմվածքում խոսվում էր հենց այդ մասին։ Մի տղա հիվանդ էր, բայց նա ամեն օր աղոթում էր, որ ապաքինվեր։ Նա դա շատ էր ցանկանում, աղոթեց, հասավ նպատակին, բայց թե ինչի համար էր նա դրան հասավ այնքան էլ չարդարացրեց իրեն։ Նա մինչ իր հիվանդանալը բարձր պաշտոնի մարդ էր, ուներ պալատներ, բայց երբ արդեն ապաքինվեց գանց և իր պալատների տեղը աղբանոց էր։ Իսկ մինչ իրն ապաքինվելը մի մարդ միշտ գաիս էր և հիվանդների պատմում էր, թե ինչ է կատարվում քաղաքում, իսկ նա միշտ աղոթում էր, չիմանալով այն, որ իր ապաքինվելու հիմանական նպատակը անիրականալի էր։ Չնայած նրան, որ նա ձգտեց և հասավ իր նպատակին, դա շատ կարևոր բան, պարզապես պետք է նաև նայել հետևանքների մասին։ Նա աղոթեց, ապաքինվեց և դրա դիմաց հիմա պատասխան տվեց։

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s